Herkes toplansın. Koşmaktan yorulmuş düşüncelere boğulmalarım, suyun içinde nefesimi kaç saniye tutabildiğimi deneyip yanılmalarım, dalmalarım, çıkmalarım ve iki kuruşun lafını yapan manzaraları seyre dalışlarım.. Anlatacaklarım var. Kapattım gözümü, izledim. Zihnimden geçenleri gördüm her baktığımda sizi değil. Seni ya da onu değil. Gerçekleri hiç değil. Tıpkı yaşlanmış gibi işime geleni işitmelerim, elimden geleni söylemelerim, takma dişler kadar rahatsız edici hayatım, bunamış gibi aklımdan çıkarışlarım, hep hep hep uyanışlarım.. Anlatacaklarım var. Hissettim hepsini. Hoşuma gitmeyen gidenlerim, giderlerim gelirlerim, her daim olurlarım, çenemi sıkıca tutuşlarım, aklımı kaçırtan ağzımdan kaçırışlarım, şekerle su kadar bağdaştırdıklarım, körü körüne bağlanışlarım, aç karna yediğim haltlar kadar çok parçalanışlarım.. Anlatacaklarım vardı.. Çoktu.. Ben yaşadım. Gerisini hayata bırakıyorum.
Şimdi dağılabilirsiniz.
13 Kasım 2008
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
1:34 ÖÖ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder