kıyıköşeyazı

Nefes darlığında bir bluzdu hayalindeki kadın. Daraldıkça daraldı nefesim içine sığmaya çalışırken. Tam manasıyla felç geçirircesine durağandı nefesler o hale bürünürken. Oysa karın gurultusundan başka bir şey değildi yanında kaldırmak gözkapaklarımı. Açlıktan farksızdı. Kedi hırıltısının çağrıştırdığı, o kadar mütevazi, o kadar içgüdüsel, bir o kadar ilgi arsızı anlamına geliyordu beklentilerim. Belki işime öyle geliyordu. Derin bir nefesti aldığım ve fişinden çekilmiş televizyon kadar ansızın kapanmıştım içime. Ne yazık aynı hızla açılamıyordum derin derin nefeslere rağmen bir başkasına, bir başka kanala. Suçu kimseye atma gereksinimi duymadan atıyorum bunu da içime. Dışarıda olan gözlerin durmadığından göz hizamda, gözümde değil değiştirdiğin yerlerin ne tarihi, ne yeraltı kaynakları, ne de yüz ölçümü...