Affet sırtından geçinen bir kalbi. Yemesi aylarca süren bir leş bırakmıştın arkanda. Bitirilmek için çok uğraşılmış, leşi çıkmış bir aşk. Leşini çıkartmıştık. İnan bitirmek için çok uğraştım. Kendi avını yakalayamayacak kadar uyuşuk bir o kadar aciz. Sırtından geçinen bir sırtlan bırakmıştın geride. Günden güne gözünde büyüttüğü avcıydın. Gün geçtikçe devleşen bir cüsse. Sığıntı gibi hissetmekte haksız sayılmazdı kalbine küreklerce gömüp. Korkunun başa gelmesi gerçekçiliğinde, güneşin başa geçmesi dikkatsizliğinde hüzün şaheseriydi. Adı gibi bilirdi her bir damla yaşı. Kaç damla düşeceğini, akarken yüzünün hangi hücresine değeceğini ve ne kadar zamanda kuruyacağını. Bu gereksiz ayrıntılarda nefes alamaz hale gelirdi çoğu kez. Bile bile yaşamaktı. Bile bile yaşamanın acısı kendi etmiş bulmuşluğuyla katlandıkça daha da yaşardı inadına. Nefes darlığı mesafesindeydi bütün hayatı. İki tırnağında bir kırılırdı beklentisi hayattan. Lafa dalıp unutabileceği hiçbir anı olmadı ya da zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı biri hiç olmadı yanında. Seçeneği bile yalnızdı, tek bir seçeneği vardı, ya üzülecekti ya da zaten üzülüyordu. Küllerin arasında kül olmuş bir kedi kabakların başka şeye dönüşmediği. Belki toz pembe değil ama çingene pembesiydi gördüğü hayat, her şeyin olurluğuna inandığı, timsahın bile gözlerinin dolabileceğine akıl yürütebildiği. Renk uyumuna bakmadı hiç teni değerken ürperdiyse eğer. Sadece yaşadı. Kurşunsuz bir sevgisi vardı.
Karanlıkta bir lamba, bütün sinekleri etrafında toplayan. Diğer adıyla umut. Zamanın en uzun süre durduğu bir zamanda ne denli zamansız olabilirse o denli hazırdı hayata. Vızıltılar eşliğinde saçtığı ışıltı yine geçiyordu zamanı. Bildiği kadarıyla her şimşeğin bir gürültüsü vardı hayatta. Işık kaçar ses kovalar, bir nevi aşk. Bildiği kadarıyla duyar, bildiği kadarıyla tadar, bildiği kadarıyla tükürür, bildiği kadarıyla yaşar hayatı her canlı veya canlanan. Geri kalan her şey, sonradan kazanılan önceden kaybedilen şeyler. Bir diğer adıyla umutsuzluk.
Karanlıkta bir lambaysan vızıldayanın çok olur ama değil mi.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)