kıyıköşeyazı

Bir gün okkalı bir küfür edeceğim sana. Yaptıklarına karşı, savunduklarına karşı, yüzüne karşı. Ama sen duymayacaksın ya da ben dışa vurmayacağım. Ne sözlü ne yazılı ifade edeceğim. Kendiliğinden olacak, gayet doğal ve açık olacak. Ve öyle bir işleyecek ki içine, hiçbir şey hiç kimse kazıyamayacak. Bana inan.

Bi yalana direnilmezmiş. Onu anladım. Kaç defa sorsan da cevap hep aynı yalan. Hayır yani duymasam sorun değil sormamam gerekmese bunun için. Ama ben hiç tutmuyorum kendimi. Ne var ne yoksa söylüyorum. Ve tabi düşük çenem soruları doğuruyor. Özellikle yapmıyorum. Soru bile denmez onlara. Bir tür karşılığını verme güdüsüyle yapıştırıyorlar cevabı. Oysa ki cevap beklemiyorum. Ben konuşuyorum. Hiç durmadan konuşuyorum. Söylemiş olmak için. Açık seçik, dolandırmadan lafı. Süslendiriyorum sadece biraz o kadar. Şimdi olduğu gibi. Neyse. Yarın bakarız çaresine.

Bu kadar yalandan korkar mıyım hiç.