kıyıköşeyazı

Bu sabah günlerdir yaşanan bir şeyi yeni fark ettim. Meğer her gün işe gitmeden önce iş yerinin hemen bitişiğindeki o daracık büfedeki sesinden genç olduğunu tahmin ettiğim çocuğun yüzüne kafamı kaldırıp bir kere bile bakmamışım. Her sabah girip boğazımdan tatlı bir şey geçmesi için kinder bueno gelmiş mi diye şöyle bir göz gezdirişim, hepte görememenin verdiği bir hayal kırıklığı, yarım litre sütü hiç soğutmadıkları için küçük süt almak zorunda kalışım ve de onsuz içemediğim cappucinom. Her defasında başım eğik cüzdanımı çıkarırken ne kadar diyişim ve parayı uzatıp arkamı dönmüş çıkarken iyi günler dileğim. Her gün yüz yüze geldiği birinin yüzünü niye bilmesin ki insan, farkına varılmalıydı zaten bunun.