kıyıköşeyazı

Heyecan almış başını gitmiş hiç dönmemek üzere. Vurmuş kendini yollara. Ne zamandır bu böyle. Ne iyi ne kötü hissediyorum. İşin özü hissetmiyorum. Şevkim kaçmış. O da vurmuş kendini oradan oraya. Halledilir bir yanı kalmamış işlerin. Hep aynı gün hep aynı mekan hep aynı zaman diliminde. Bilmem nesinin bilmem nesiyim kendimin. Çok uzaktan. Akraba bile sayılmam. Neyse ki hepimiz Havva'dan geliyoruz anadan doğma. Yoksa nasıl durulurdu bu kendine yabancı bedende. Bir ısırık atıp bırakılmış ilişkilerden arta kalan zamanlar uzun soluklu ilişkilere yetmiyor. Gözlüğü devamlı takmamaktan büyüyor göz numaramız. Bu yüzden net değil hiçbir şey. Gözümüzde büyütüyoruz.