Meğer kesseler acımazmış şu saatten sonra. Senle beni. Sadece beni ya da seni. Veya yüreğimi. Dün şahit oldum bir hastalığın daha can verişine. Uzun zamandır hastaydım. Beni öldüremedi, kendi öldü. En ufak bir heyecan duymamak da başka bir şeymiş yanında. Sakin sakin pas vermeyebilmek. Hiçbir duyguyu bastırmadan hiçbir şey hissetmemek. Bir yerini yırta yırta bu hale getirdiğin bu çok değerli sonu kiminle paylaşırsan paylaş. Bana da tapan biri vardı diye kat hikayelerine görülen geçmiş zamanla.. Neren kırıldıysa ağzını da ben dağıtmak istiyorum şimdi. Yavşaklığından sert bir yerin kaldıysa. Sanıyorum elim içeri göçer her vurduğumda.
Dün son nefesini verdi, ben şahidim.. Öyle şahidim ki..
07 Temmuz 2007
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
10:42 ÖÖ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder