Küçüklükten beri büyüttüğü bir şey vardı. Çok büyütüyordu. Ne olduğunu bilmeden. Bir gün bir de baktı kendisi çıktı. Meğer kendisiymiş. Bilseydi büyütmezdi hiç. Ama ne yazık ki bir şartla verilmişti ona hayat.
Alışveriş sırasında, sepete attığı herhangi bir şeyin kasada fiyatını okutup, gereksiz pahalılıktaysa 'tamam kalsın' derdi babası kasiyere, küçük yaşına. İçini burkardı babasının o sözü. Ne fedakarlıklarla kasaya kadar götürmüşken, çok dokunurdu o olmadan çıkmak oradan. Şimdiyse kendi kendine yapar oldu aynı şeyi. Büyüdükçe en çokta kendisine karşı acımasızlaştırmıştı onu hayat şartları.
29 Ekim 2007
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
11:56 ÖÖ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder