kıyıköşeyazı

Sıraselviler'den aşağı doğru inerken gözüme bir yer takıldı. Geçen sene bugün, bu saatte oradaydım, dedim içimden. Her nedense bundan daha mutlu ya da umutlu değildim, de dedim.

Sonra mı? Yoluma devam ettim.

Vardığımda renkler artık daha canlıydı. Şimdilik sadece umutluyum ama u su düşecek yakında, hissediyorum. Ve hissetmekle yetinmeyip buraya yazıyorum, hayat bana çok büyük bir iyilik yapmak üzere.