kıyıköşeyazı

Sizli bizli konuşmaktan alamıyorum kendimi. Sanki bir hastalığa yakalandım ve ettiğiniz tek bir sözle yataklara düşüyorum. Bu hastalıktan kurtulamıyorum. Araba giderken dışarıya dalmak gibi. Ne gözümü alabiliyor ne sabit kalıyordu baktığım yer. Bu yolculuğu sürdürmek zoruma gidiyordu. Sizin anlayacağınız göz yoruyordu aşkınız. Sizse öylesine zor. Çaba böyle sarfedilmezdi. Ziyanlıktı. Uyduruktan bir hissetmekle, uyduruktan bir gece geçirmekle, uydurulan şeylerle sağlanmazdı uyum. Uydurulmazdı böyle şeyler. Gerçeği en çok hak eden hislerdi kafanızdan attığınız. Yavaşça bir yere koymalıydınız oysa ki. Böyle değil. Fırlatıp atmamalıydınız kalbinizi ok zannedip. Aynı işi görür sandınız. Yanıldınız. Gelişi güzel bir duyguydu sizin bana bahşettiğiniz. Sizi bilmem ama bana hiç güzel gelmedi. Size öyle gelmiş olmalı. Yalandan yere gelmemi beklediniz. Yalandan yere övgüler yağdırdınız. Belki de hiç bilmediğiniz belki de hiç olmayan bir yerdi. Sözledikleriniz yersizdi. Üzgünüm. Ama gitmeliyim. Sizin olmadığınız bir yere.