kıyıköşeyazı

Giderken aklıma getirmediğim sen, nasılsa dönerken aklımı da alıyor yanına. Yalanını ortaya çıkaran tek bir söz ederken hiç mi kızarmıyor yüzün. Sana olan sinirimi kaça bölsem de azalmıyor. İşe giderken herkesin ayakları geri geri gider ama benim senden beri bir ileri iki geri gidiyor, bir adım senden, bir adım işten geri, bir adımsa sana doğru. İstemeyi hiç istemediğin bir şeyi çok istemenin duyurduğu utancı sen olsan kaça bölersin merak ediyorum. Bir de solucan gibi bir şeyse kaç parçaya bölünse de yaşamını sürdürebiliyorsa, sen olsan ne yapardın çok merak ediyorum. Ben olsamlarla başlayan bütün cümlelerimin başına seni geçirdim. Benden çıktı artık, kalbim. Sana sinir olmamla kendi sinirlerimin hiç ilgisi yokmuş gibi yapıp, bütün sorumluluğu sana bıraktım seni bırakırken. Aldığım son doğru karardı. O gün bugündür doğruların yerinde köşe kapmaca oynuyor yanlışlar, doymuyorum ayakta kalmaya. Öyle çok yalanladınki inanmak istediklerimi haklı çıkmak güç vermek yerine güç geliyor. Öyle çok doğruladınki çıkarımlarımı şapka çıkarıyor karşında sayısız tecrübem tersyüz ettiğin rüyama inat.