kıyıköşeyazı

Aslına bakılınca çürüyüp giden bütün tezler leş gibi kokar bir zaman sonra. Hayat hiçbir zaman sormaz bir yere giderken bir isteğin var mı diye. Sen dersin kapıdan çıkarken, dersin ki almayı unutma gelirken. Nadiren hatırlar. Savunucusudur kader hayatın. Şakşakçısıdır. Yaltaklanır hiç durmadan. Bütün hatıralarımız aynı zamanda hatalarımız batan geminin mallarıdır aslında. Bir an önce elimizden çıkarmaya bakarız, hayatımızdan çıkarmaya, unutmaya. Sonra da kaldığımız yerden başlamak isteriz ama unuttuğumuz bir şey vardır, yuvarlanıp giderken yanına almadığı son söz… Bağlayan son şeydir oysa hayata.