kıyıköşeyazı

Kapılar çalınabilir. Bundan daha doğal bir şey olamaz. Gündüz vakti, gecenin bir saati, birini bekliyorsan ya da beklemediğin bir anda. Evet çalabilir. Şaşmamak lazım. Bunu kendime anlatabilsem. Defalarca tekrar etsem de her çalan kapıda donup kalmaktan alamıyorum kendimi. Uzun zamandır bakamıyorum kapılara. Senin olabileceğini düşünmeden edemiyorum. Sabah hiçbir zaman çalmamışsan da kapımı, artık akşamları da çalmayacağını bilsem de, hiçbir zaman habersiz gelmeyeceğinden eminsem de, haber vermediğin açıksa da. Bin tane insan geleceğini söylemiş olsa da birinden biri sensindir diye ben açamıyorum kapıyı. Ve her kırılan hayalimde sanki biri kapıyı kırıp girmişcesine öfke duyuyorum o sese. Anlayacağın öfkem kapılardan sığmıyor bu ara.