10 Mayıs 2010


Asılsız bir gerçeğin izinden geliyor hissetmediklerim
Kuvvetsiz bir hafızanın aklına getirebildiği kadar yaşanmamışlıklarım
Öyle iyi biliyor ki kendini değişkenliğim,
ne zaman alt üst olacağını her şeyin,
ne zamana ne yere ne göğe meydan okunabileceğini bulunduğu durumun
Ucu bucağı yok on ikiden vuramamanın,
ve vurulamamanın
Yok dur durağı bekleyişlerin
Neye karar vermekte mi karşılığı,
yoksa neyi istediğini bilmekte mi?
Sana söyleyeyim,
hiçbiri düzeltmiyor eğilen boynunu,
kurtarmıyor durumu
Ben yine de son bir şans veriyorum şansını çoktan kaybetmişlere
Son bir şans veriyorum şansını değerlendiremeyeceklere
Son bir şans veriyorum...
Yalancı çıkarmıyorum desteksiz atışlarını kalplerinin
Ve hatta yararım da dokunuyor bazen,
kapanana kadar çaldırmasam da ısrarcı görünmemek için,
dayanamayıp aradıklarıma
Bu yaşa geldim oyun yapıyorum gerçekçi görünmemek için,
onlarsız yapamadıklarıma

Bir aşkın ilk günlerinden bahsederek başlayacaktım söze,
iyimser yaklaşacaktım henüz farkına varılamamış gerçeğe
Yine olmadı
Neyse,
başında da belirttiğim gibi,
uzun hikaye...

Gönderen kıyıköşeyazı zaman: 8:36 ÖS

 

0 yorum:

 
>