Sabahını sorsanız da söylemeyeceğim bu hayli yorucu gün uyuyunca geçecek gibi değil. Denizden çıkmadığım saatlerin gücü yetmedi aklımdan çıkarmaya. Dakika başı kayalara tırmanıp atlarsam aklımı başımdan alır sandım. Su beni ayıltmadı kısacası. Güneş kremi düşüncelerden korumuyor insanı sere serpe yatarken. Güneşlenmek en büyük düşmanım. Vücudumdan çok içimi kararttı. Her daldığım düşünceden çıkıp suya dalarken içime atacağıma attım kendimi en yüksek kayadan. Öyle yaparsam geceyi de bu yorgunlukla atlatırım zannettim. Ya da umarım sadece benim zannımca değildir. Sabah için bir B planım yok.
Uyandığım anda saplanan, çok önceden geçtiğini düşündüğüm, bu yaştan sonra olmaz dediğim, nasıl olduysa olan, karnımın sancımasından hiç bahsetmeyeceğim. Bir tüyo vereyim, et kesiği hafif kalır yanında.
18 Temmuz 2011
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
9:43 ÖS
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 yorum:
Yorum Gönder