Ağlatacak bir düğümü hep saklı tutardı karnına gelmeden boğazının altında. Hiç çözmezdi. İstese de çözemezdi zaten. Düğüm üstüne düğüm atılmıştı. Ne zaman istese ağlatabilecek bir güce sahipti içinde düğüm olan o şey. O ise hiç aldırış etmez, var gücüyle severdi. Sevememekten ödü kopardı. Kim bilir belki de sevilmeyişini kapatıyordu kendince. Ne olursa olsun severdi. Kim olursa olsun. Aldırmaz, elini verirdi her aşka. Ama ellerinden birini hep arkasında tutardı. Hep bir şans daha bırakırdı kendine. Prensti onun için her biri ve prensesler gibi yaşatılacağına olan inancı hiçbir şeyin önüne geçemezdi. Kimseye anlatamazdı derdini. En ince ayrıntısına girerek anlatırdı anlatmasına ama yine de bir türlü anlatamazdı derdini. Kırk yıl düşünse hiçkimsenin aklına getiremeyeceği şeyleri düşünürdü çünkü. Ona göre kıyamaz, herkes severdi onu. Her öpüşün altından binlerce kalp atışı çıkarırdı. Her öpüşmenin ardındansa kabarık elbiselerine sığınırdı. Elbiseleri hep kabarıktı. Takı takmayı cildi kaldırmaz, taçlarsa düşerdi başından. Ama elbiseleri hep kabarıktı. Kimsenin dile getiremediği bir sevda yaratır, herkesi de bunun gerçek olduğuna inandırmak isterdi. Ama kanıtlayamamıştı bir türlü. Çünkü elinde hiçbir delil yoktu. Bakın demeye kalmadan ortadan kaybolurdu yanında getirdiği aşkı. Ne usandı ne uslandı. Bir daha denerdi, olmadı bir daha. Bu sefer olacak derdi, bu sefer olacak.. Olmazdı. Böyle zamanlarda aynaların yanlış gösterdiğini düşünürdü. Aynadaki belki de o değildi. Eğer gerçekten o olsa niye sevilmesin ki. Bu içten davranışlarıysa bir başkasına aitti. Çünkü eğer o o olsaydı sevilmemesine hiçbir neden yoktu. Neyse ki çabuk çıkarırdı aklından bu düşünceleri. Yine inanmaya başlardı aynalara, kendine. Yine bin bir şekil çıkarırdı öpüşlerden. Tüm halini takınır, sesini soluğunu çıkarmaz, girerdi kalabalıkların arasına üstüne basılmasın diye eteklerini tutarak. Böyle böyle söndü elbiselerinin kabarıklığı. Böyle böyle söndü içinde yanıp duran ateş. Ne bir daha kabarık elbiselerinin içine girebildi, ne de tekrar yakabildi bir avuç yüreğini..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
:(
Kötü sonla bitmezmiş masallar. Ama ben masallarda yaşamıyorum. Masalları yaşatıyorum. Yapılacak bir şey yok. Fakat ben yapabilirim. Endişe etme. Sence bu görünüşte küçük, iç yüzünde koskocaman benlik g..ünün üstüne oturabilir, aşık olmadan durabilir mi hiç? Bence ben akacak kanım, yerimde durmam.
Yorum Gönder