Uyurken hakikaten ve haddinden fazla kendimden geçtiğimin kanaatine vardım. Uyandırmaya çalışmış -?- ‘’tamam konuşacağız sonra, tamam tamam sonra konuşacağız’’ diye sayıklamışım sürekli, en ufak bir şey dahi hatırlamıyorum. Sonra dün gece de durup dururken, herkes yattığı, elektrikle çalışan her bir şey kapandığı halde ‘’hadi yatın artık, yatın hadi, sen niye tek başına oturuyorsun karanlıkta, yatsana artık’’ diye söylenmiş, hazır uyuyan insancıkları uyandırıp durmuşum, ve gene en ufak bir şey hatırlamıyorum. Erkenden yatıp, sesten rahatsızlık duyup rahatsız olduğumdan çok rahatsızlık verdiğim yetmiyormuş gibi bir de derin uykularındayken bile hem kendi uykumu bölüyorum hem de onların. Allah iyi uykular versin bana, ne diyeyim ki başka.
10 Nisan 2006
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
2:45 ÖÖ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
Yok mu yorumlarımı artıran?
Yokmuş.
Yorum Gönder