Silsen çöpü çıkıyor silginin silinenlerin karalığını sırtına yüklenmiş. Olmuyor ki. Ne yapsan olmuyor, ille kalıntısı kalıyor hafızandan silinip gidenlerin. En iyisi çıkanları birleştirip yeni ya da eski ne fark eder bir silgi yaratalım, sadece senin kaleminden düşenleri silmiş olsun ama lütfen. Önce bitmesini bekleyelim aynı ebatlarda olması için. Sonra tekrar silinsin, tekrar bitsin, durmadan baştan yaratalım. El emeği olsun. Kağıt parçaları yerine emek harcansın. Böyle böyle saklayalım. Tüm suçunu üstlensin bu silgi yazdıklarının, içinde taşısın sır sır. Hep onun hayatı kararsın. Simsiyah oluncaya dek. Nasılsa en sonunda daha en başında gitmesi gereken yere, çöpe gider; ama sımsıkı tutunmuş parçalarıyla, çöp çöp değil.
Babadan oğula geçen bir şeyin var mı senin? Olması lazım. Herkesin vardır. Hazır konusu geçmişken bir oğlumuz olacak mı? Pembe panjurlu evden hiç bahsetmiyorum. Ona hiç başlamıyorum.
Bugün günlerden ne? Unuttun mu? Yerinde olsam ben de unuturdum. Hep sayısını karıştırmışımdır günlerin. Boşver şimdi, neyse ne, gel ilgi uyandır bende. Duyarsızlığını duyarlıya çevir. Tek tuş yeter bunun için. Hadisene. Bir de şu aralar çok kulaç atayım, hırpalayayım, hıncımı denizden çıkarayım. Nedenim var. Çok nedenim var. Ara verdiren.. Kimin için, ne için uğraşıyorum ki. Git Allah aşkına, uğraşma benle ben.
0 yorum:
Yorum Gönder