kıyıköşeyazı

Mutsuzlukla aramda seviyesiz bir ilişki var
Ayrıl barış
Onun rahatlığı bana batıyor,
benim rahatlığımsa hareteke geçiriyor onu
Ayrılamıyor benden

Canımızı sıkan çok ortak konumuz var
Sırf önce ona bakılsın diye,
senin falın fallanmış zihniyetiyle fal kapatmalar mesela
Sonra...
Benim kızım kötü yola düşemez ama sen istersen düş zihniyeti
E ben de bir annenin kızı değil miyim dedirtiyor,
ikimizi de canından bezdiriyor bu gibi saçmalıklar
O da ben de sevmiyoruz ayrımcılığı,
sadece kendini, kendi kızını oğlunu düşünenleri
Hemen birbirimize geri dönüyoruz bu yüzden
Ve bunlar sadece birer örnek

Mutsuzken daha iyiyiz biz
En azından üzen biri yok
Çok önceydi tanışmamız,
öyle düğüm atmışız ki bağlanırken,
ne kadar uğraşsak da çözemedik
Açıklama bile yapmıyoruz tekrar bir araya geldiğimizde,
'anladın sen' diyorum oluyor bitiyor

Gümrükten geçemiyor o hayatımda olduğu sürece mutluluk,
biliyorum
İyi teselli ediyor ama
Bana güveni tam
Ben bir insanı sevmeyi kestiysem varmış bir bildiğim,
öyle diyor
Beni iyi tanıyor mutsuzluğum
İyi kolluyor
Ama şunu da biliyorum ki,
sırtım yere gelmez benim mutsuzken,
daha üzülmem

Hey siz,
ve çok bilmiş paşa gönlünüz gönlünce devam etsin yoluna,
benim içim rahat