kıyıköşeyazı

Gişelerden geçip giden ayakları izliyorum. Telaşlılar. Bir yere yetişmeye çalışıyorlar sanki hep kaçırıyormuş gibi. Ayaklara bakmaktan yüzleri göremedim bugün. Belki yarın. Belki daha sonra. Ellerinde poşetler, çantalar ayaklarına kadar uzanan. Taşımaktan yorgunlar. Atsalar olmaz. Bir yere bıraksalar hiç olmaz bomba sanarlar. Kafamıza takılan tatmin olmamış cevaplar. Oysa sadece cevaplar mı, çok düşünülmüş sorular da yanlış çıkabilir. Ama ya hep bir cevap bekleriz ya her şeye bir cevabımız vardır. İki çeşittir. Ortasını tutturamayız hiçbir sorunun. Tam isabet değildir. Ve zordur sorular. Çok basitse altında bir şey arar, durumu zorlaştırırız. Bu yüzden her soru kafa karıştırır. Hep bir hareket halindedir çünkü düşünceler. Yerinde durmaz. Peşini bırakmaz.