19 Aralık 2008


İpi içine kaçmış bir mum. Süs niyetine. Yarından habersiz, bugünün neidüğü belirsiz, dünüyse atmış içinden. Atmış ama gitmemiş, en derinlere inmiş, ne yakıcı ne yok edici ne de yok sayılabilecek. Parayı görmeden düdüğe sahip olunmuyor, yıldızları yaşını aşkın otellerin eşsiz manzarasının ardından beş kuruşsuz düşünce yollara anlıyorsun bunu. Çok geç anlıyorsun. Büyüsüne kapılıp İstanbul'un koca camından bakarken iyi güzel de, ya bütün manzaranı kapatınca haz etmediğin kişiler.. Belki en büyük hatası: Yaşamadan anlamıyor insan. Gök ya da yer yüzsüzlüğünde yalnız gezen yıldızlardan daha yalnız bir gece kelebeği misali hayat. Bir gecelik. Bütün ilişkiler, sevgiler, bütün hayat. Bir gezgin bakışında sevmeli hayatı ve getirdiklerini, sıkılıp vazgeçmeye fırsat vermeden geziye devam. Elbet ki çıkar karşına bir kalp atışı daha. Yola devam.

Gönderen kıyıköşeyazı zaman: 11:50 ÖÖ

 

0 yorum:

 
>