Ağırına gitmiş.. ağır gelmiş.. Yiyip bitirip karnımda taşımayı istemiştim, çünkü ancak o zaman büsbütün, her bir hücresiyle benim olabilirdi ve işte o zaman içimi rahatlatabilirdim; yedirmedi. Çok ağır laflar ettim. Bastıramadığım her histen daha ağır basıyorum şimdi. Biliyorum çok ağır konuştum. Beni istemediğini hissettiğim her an kemiklerini paramparça etmek isterken ilk defa öfkem sevgimi geçiyordu. Bu yüzden hemen uzaklaştım oradan. Hazmedemediğim, annesine karşı gelen bir oğlan çocuğundan başkası değildi sanki. Bu kadar açıklayabiliyorum içime sığmayan o şeyi. Başka bir örnek de gelmiyor aklıma. Beni havalara uçuran sana ağır gelen birliktelik, seni sorumlu hissettirmekle yetinen benimse sorumluluğumu yerine getirten..
Yiyip bitirip karnımda taşımalıyım seni, ancak o zaman içimi huzura erdirebilirim, demiştim. O kastettiğim şey.. her bir hücrenle seni yeniden doğurmayı dilemek.. O cümleyi hiç kurmamalıydım.
22 Şubat 2007
Gönderen
kıyıköşeyazı
zaman:
11:26 ÖS
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
5 yorum:
yemedi bir yerleri.götü derdim ama sonra googleden aratınca ayıp ayıp yerlerde çıkıyor adım.hem de yarım kalmış insanlar yüzünden.cık cık cık..
Yemedim yedirdim içmedim içirdim onun bileceği iş. Alayına gider. Heh hatırladım lügatındaki cümlelerinden sonuncusunu da. Alaya almaktan başka bir şey gelmiyor elden.
bana bunlarlaN gelme hocam!
doğumlar herzaman sancılı olmuştur sen öfkelide olabiliyorsun demek alla alla şaşırdım. :)walla. hehe :) kızmak sana yakışmıyo aa yapma boşver yemek isteyen yer yemek istemeyende toktur zaten ;) sen kendini üzme yeter çünkü haketmiyorsun üzülmeyi bende haketmiyordum ama üzdüler işte :(
Yarım kaldıkça ayılıyorum ve sevgiyle anıyorum onu..
Yorum Gönder