kıyıköşeyazı

Yarınlar olmayacak demiyorum. Demek de istemem. Geçecek demeyin bana geçeceğini ben de biliyorum. Nasıl geçeceğini de çok iyi biliyorum ama. Hem de öyle iyi biliyorum ki anlatmayın bana. Çok sonrasını zamanı geldikçe düşüneceğim. Şu an tek alıp veremediğim sabah gözlerimi ilk açışım. Kim önüne geçebilir ki o acının? Kim durdurabilir ki? Acıyacak işte. Şu an buğulu gözümde bulanan klavyenin tuşlarından anlayabiliyorum bunu. Tamam uyumadım diyelim kaç gün dayanabilirim? Nasılsa bir sabah ölmeyecek miyim? Yarın olmasa başka bir sabah yine o acıyla ayılmayacak mıyım? Evet zaman. Tek doğru cevap. Teselli vereceğinize bir dilim daha verin de bari zamandan karnım doysun tatlı yalanlarınıza.