kıyıköşeyazı

Giden bir geminin ardından gelen bir gemiyi gözlüyorsundur aslında. Tam önünde durmuş dikiliyorsundur. İlk anda zordur bunu kabul etmesi. İşine gelse de gelmese de, pişmanlık yeni başlayan bir mücadeleyi eline yüzüne bulaştırmaktan başka bir yeti kazandırmaz ki sana. Ama sen yine devam et istersen inkar etmeye. ‘Bu da yetmiyormuş gibi’yle başlar genelde anlattıklarımız. Üst üste gelir genelde. Genele vurursak ne çok şey varmış yolumuzu kesen. Kesmese de bizi. Daha ne yollar alınır satılır. Daha ne yolla.. Kendimize daha yeni gelmişken, kendine bir o kadar zor gelmiş biriyle kesiştirmeye çalıştığımız yollarımız ve hiç kesinleşmeyecek gelecek. Uzaktan kesmeye benzemiyor değil mi? Asıl yakınlaştıkça uzaklaşır gibi, karışır gibi kafalar birbirimize karıştıkça. Başka yöne kayıyor bakışlar, başka başka.. Uzaktayken daha net bakar gibiydik yanılıyor muyum?