Ben şimdi kimin için bakacaktım yeşil yeşil. Tek derdim bu olsa keşke. Bugün günlerden kötübirgün. Dedim kalk dolan. Başa sardıkça kendime dolandım boşa sardıkça. Daha baştan kaybettim. Tanış et. Uğraş didin. Sev sev sev. Sevebildiğin kadar sev. Hepsinden çok sev oldu olacak. Bir de sonra unut unutabilirsen. Karnıma ağrılar girsin istedim ben de n'apayım. Dedim iyi bak etrafına. Sonra ne olacaktı. Elinin körü. Çok mu belirgindim hayata güvensizliğimle. Özellikle kendi hayatıma. Ondan bir şey beklediğim yoktu. Hiçbir şey beklemiyordum. Ne verdi ki bana. Ne almadı ki benden. Verip verip aldığının daha fazlasını kopardım her geçen gün. El emeğimle. Onun verdiği hiçbir şey olmadı bana. Elde var bir dedirtmedi. Pes doğrusu dedirtti durdu. Onu bunu bıraktım da sahiden kime bakacaktım açıp koca gözlerimi. Daha baştan kafamda bitirirken gizlice kurduğum ilişkileri. En başındaydım hikayemin, sonuna vardım mı. Durun bir saniye, sandığınız gibi değil ki, bir sürü ilişkim oldu benim kimsenin bilmediği. Herhangi bir yerde, yolda yürürken parmağımla göstermeden, ayıp dediler çünkü, sessizce düşündüm o anki talihliği. Düşündüm; ben beğendim, o beğendi, ben sevdim, ya da sevdiğime inandırdım kendimi, o da öyle bir şey, ya sevdi ya sevmedi açık açık. Sonra senaryo yazıldı karamsarlığı üzerinde kara kalemle. Zaten hazırda vardı her daim bende ucuzluktan aldığım bir senaryo. Oradan birine oturttum onu bir güzel. Verdim tanıdığım, tanımadığım, bilinç altımın yönlendirdiği içlerinden bir karakteri. Uyuştu mu bilmem. Bence uyuştu. Kavgalar çıkardım sonra beynimde. Küfürler ettirdim onun tarafından kendime. O da ağzını bozmaya hazır. Öyle şeyler söyledi ki kaldıramadım. Ben de söyledim bir bir. Çok geçmeden -herhangi- bir şekilde bitti. Nerde kurduğuma bağlı olarak kurguyu, yolun uzunluğuna, köprü trafiğine, beklediğimin ne kadar geç kaldığına.. Yol bitiyor aşk bitiyor sizin anlayacağınız. İneceğim yere küfürler yağdırdığım da oldu müsait bir yer bulamayıp. Dediğim gibi bazen zamansız bitiyor. Zamansızca aceleye getirip terkediyor beni düşünce aşkım. İşte böyle tüm aşklarım bir çırpıda olup bitti hayata geçirmeye fırsat kalmadan. Hal de kalmadan. İç dünyamı bilen dünyada sevemezken sevebilir mi beni. Çokta merak etmiyorum açıkçası. Cevap beklemeyen sorulardan biri. Çoğunlukla soru işaretini es geçerim ben zaten. Tırstığım bir şey mi var bilmem. Gene çok açık oldum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
4 yorum:
Evet yine çok açıksın.İçini de açmayı seversin dışını da.Kanıtların var işte.Gerçek olduğuna dair kanıtlar.Ya benim neyim var?
Hadi oradan, yokmuş, şımarık.
Evet şımarıyorum galiba.Budalalık ediyorum belki de.Doğru diyorsun yine.
Hmm I love the idea behind this website, very unique.
»
Yorum Gönder